Ieder leven wordt gevormd door wat eraan vooraf ging, door verwondingen en krachten die we van onze voorouders hebben meegekregen, door de mensen om ons heen en de systemen waarin we ons bewegen. Wij zijn niet gescheiden van elkaar. Toch is helen in de hedendaagse Westerse samenleving steeds individueler geworden, een persoonlijke verantwoordelijkheid.

De installatie 'Lotsverbinding' maakt juist het collectief zichtbaar. Vier geweven textielwanden vormen een omsloten ruimte. Binnenin nodigt een geluidsopname je uit om te vertragen, te luisteren en een kraal in het werk te knopen als symbool voor een moment in je leven waarop iets veranderde.

De installatie is een spaceholder. Ze biedt geen antwoorden of oplossingen. Ze creëert een ruimte van waaruit iets kan verschuiven: een nieuw perspectief, een stil moment van herkenning, een gevoel ergens bij te horen dat groter is dan jijzelf.

Je maakt al deel uit van het collectief, dit is wat we samen dragen.